Sunday, December 30, 2012

Happy 2013!

"I" am. Felt lips. Without even kissing. I am deeply hedonistic about feelings these days. Everything is crystalising through feelings, feeling determining my thoughts, my words, my actions. Didn't even matter that those lips belonged to a guy. But he's right, I'm in love. Still.

Saturday, December 15, 2012

онол номер 24: төгс байдлын тухай

There is no other perfection except for the present moment 
when the moment is felt exquisitely in all its multidimensional entirety.

хэн ч төгс биш. дээр нь хүн бүрийн төгс гэж үздэг зүйл нь өөр өөр. яахав тодорхой нийгмээс өгөгдсөн гоо сайхан ба хүний зан чанарын тухай нийтлэг ойлголтууд юуг төгс гэж үзэхэд бас нөлөөлдөг л дөө. өөрийнхөө төгс гэж боддог зүйлийг бусдаас олж харсангүйдээ гутрах, гомдох, цөхрөх биш, зүгээр л хүн бүр шал өөр өөр ертөнц гэдгийг, амдьралыг огт өөр линзээр харж, ойлгож, мэдэрдэг гэдгийг нь л санахад, тэр өөр өөр ертөнцийг бас мэдэрнэ гэдэгт нээлттэй байхад л болно. эцэстээ бидний амьдралд болж буй зүйлс туйлын нейтрал байхыг ч үгүйсгэшгүй. ззөвхөн бид түүнд хэрхэн, ямар реакц үзүүлж байна, юуг юу гэж ойлгож байна гэдгээс их зүйл шалтгаалдаг. бид ухаан орох цагаасаа юуг хэрхэн ойлгох талаар гадны ба дотоод кондишноор угаалгацан байдаг учир "болно", "болохгүй", "ёстой", "ёсгүй", "зөв", "буруу", "сайхан", "муухай", "эршүүд", "эмэгтэйлэг" гэдэг ойлголтуудаа үүсгэчээд, тэрүүгээрээ бүх зүйлд ханддаг, шүүдэг. тэр нь нийгмийн бүлэг бүлэгт өөр, соёл соёлд өөр, улс улсад өөр, нөгөө үнэт зүйлс, өөрийгөө тодорхойлохуй, өөрийн айдентити шүү дээ. нөгөө талаас амьдралд өмнө нь тогтсон ойлголтууд, зарчмуудаасаа гарах, тэднийг тэлэх шаардлага гардаг. өөрөө тэдгээрээ эвдэж чадахгүй бол тэр чинь эвдрэх, тэгснээрээ чи өөрөө ч уян хатан болох нөхцөлүүдийг амьдрал чамд өгдөг. харин төгс байдлын түлхүүр бол бүх зүйлийг байгаагаар нь, бүх зүйлийг зөвхөн яг тухайн мөчид нь мэдрэх, тэр мөчийг бүхэлд юутай хээтэй нь мэдэрч чадвал угаасаа бүх зүйлийг байгаагаар нь хүлээж авдаг. илүү ч үгүй, дутуу ч үгүй. яг байгаагаараа бүх зүйл төгс. төгс бусаас төгс зүйл ингэж үүсдэг байх нь.

Wednesday, December 12, 2012

2012/12/12

Амтай нь ярихыг чихтэй нь сонсох, гартай нь бичихийг нүдтэй нь унших хэдхэн тоогоор өнөөдөржин бөмбөгдүүлэх юм биз дээ, амар байна уу гэж. Ингэж давтагдсан огноог бид дахин энэ яваа нас байтугай бидний үрийн үрсад, тэдний 100 дахь хойч үе ч үзэхгүй л болов уу. Бүр шинэ мянган гартал гэдэг чинь би тоондоо муу хүн цээжээр бодоход 988 жилийн дараа гэдэг мөн хол уу, хүний дундаж наслалтыг 65-70 гэж үзвэл? Дэлхий 988 жилийн дараа ямар болсон байх бол? 3000 онд бид бүгд яаж амьдарч байх бол? Хүмүүс бид ямар болсон байх бол? Матрикст амьдраал айн. Харин юун Нио, махан электрод болцон гэвтэж байвал яах уу хэхэхэ Байгалиа авч үлдэж чадсан байх уу, хамгийн чухал нь 3000 онд? Эсвэл шал өөр галактикт, шал өөр гариг дээр дахиал нэг гаригаа ямар нэгэн байдлаар бузарлаад шааж байх болов уу?! Хүн гэж харанхуй амьтан, дээрээс нь амьтны хамгийн ухаантай ч, хамгийн доод нь болох замдаа орчихсон гэжуугаа, нөгөө Кали юг буюу өвгөд эмгэдийн монголчлон хэлж заншиснаар "галав юүлэх" цөвүүн эринд нь бид амьдарч байгаашт, нээрээ. Галав юүлээд байхад та нар мэдээгүйм үү. Энэ цөвүүн эриний эхлэл МЭӨ 3012 оны 1-р сарын 14-нд буюу Кришна бурхан гэртээ харьсан өдөртэй дүйцсэн юм гэнэлээ. Уншихаар үнэн л дээ: муу нь сайнаас илүү, худал үнэнээс илүү, үгүйсгэл итгэл үнэмшлээс илүү, хуурмаг жинхэнээс илүү, үзэн ядалт хайраас илүүд тооцогдох болсон энэ цөвүүн, харанхуй галав юүлэх эрин юм гэсэн энэ эрин. Кришна бурхан энэ үеийн талаар хүмүүст хэлэхдээ үнэт зүйлс, идеалтай хүмүүст их хатуу, хүнд байх болно гэсэн гэдэг. Харин цаг нар улиралгүй усан их бороо орж эхлэх нь эрин дуусахын дохио болж, цэцэгнээс цэцэг, жимснээс жимс дэлгэрэхэд энэ эрин төгсөнө. Дараа нь Сатья юг буюу амгалан тайвны дээд Алтан эрин. Өмнөх их цэвэрлэгээ нь харин 432 мянган жил үргэлжилдэг тээ. Дээд буюу хайрлах, нигүүлсэх сэтгэл бус доод, адгуусан сэтгэл нь давамгайлна гэсэн үг байх, нийтэд нь харахад. Гэхдээ бас маш их хурц гэрэлтэй хүмүүс их байлээ, олон ч тийм хүмүүстэй учирч, таньж, хайрлаж, дурлаж явав, явжээн. Мянган бурхадын үе ирнэ гэж ээжээсээ сонсч байсан юм байна, манай өвөө ээжид ярьдаг байсан юм гэнэлээ. Тэр үе ойртсон гэж зарим нь хэлдэг, ялангуяа энэ болон бусад ертөнцүүдийн энергитэй ажилладаг хүмүүс. Амныхаа пянгаар ч юм уу, өөрөө бодож олоогүй шүү, тэр энергиудтэй ажилладаг хүмүүсийн жишээг энд өглөө. Энэ цөвүүн хар эринд арван мянган жилийн Алтан үе өгөгдөх ба түүнээс хойш бүх зүйл харанхуй мунхаг, шунал тачаал, худал хуурмагт умбахын гэсэн. Гэхдээ бүх зүйл бас тийм харанхуй биш. Хиндү шашинд энэ галав юүлэх эринийг үйлийн үрээсээ бүрмөсөн ангижирах, гэгээрэхэд хамгийн тохиромжтой, хамгийн эцсийн боломжийг олгосон онцгой үе гэдгийн байлээ. Хиндү судлаач эрдэмтэд тэр арван мянган жил үргэлжлэх Алтан үе нь энэ сарын 21-нд эхэлнэ ч гэж зарим нь үзэж байгаа сая олж уншлаа, маяагийн хуанли дуусахтай ойролцоо үед эхэлнэ гэж хэлж байгаан байна, товчдоо. Дэлхий шинэ ухамсарт, дээд шатны ухамсарт орно гээд байгаа нь хиндү шашны таамгаар нэг ийм. Сүүдэргүй бол гэрэлтэйг мэдэхгүй. Тэр их хурц гэрлийг авчрахын тулд 430 мянган жил харанхуйд умбуулах гэж. Эргээд 2012/12/12-рлуугаа ороход: дараагийн давтагдсан огноог хартал 988 жил гэсэн чинь энэ харанхуй үе дуустал 427 мянган жил гэдгийн хажууд ёстой инээдтэй санагджээн үү. За ер нь би хиндү шашинтай биш ч эртний түүх судрууд нь нэгийг бодогдуулдаг учир сонирхдог, уншдаг. Бас сая хиндү хуанли, маяа хуанлиг харьцуулсан нэг юм харснаа бас энд оруулсан нь энэ. Happy 2012/12/12, the last of the millinnium!

PS: Өнөөдөр Даррэн Аронофскийн "Амьдралын эх булаг" үздэг хэрэг ээ. Аль дээр татчаад үзэж амжихгүй байсын.

Monday, December 10, 2012

Winter thunderstorm

Dream-like -- "I must be asleep, of course, a thunderstorm in winter is impossible" -- thought flashes just as the cracking, immensely loud sound dazes me into a limbo state between wakefulness and dreaming. Disoriented, my senses are regained one by one, and I begin to smell. The smell in my room, the smell around my bed, you, your smell is what jolts me awake just as another thunderbolt hits nearby among high-rise buildings, echoing, rumbling and merging with the high winds from the sea. I am now fully awake in my cozy den of purple and lilac feathery heaven that is my bed, with you by my side. You!... Yes, you're still here. I turn my head, carefully slip my arm through your slim waist and suddenly your skin goes taut as the muscles wake beneath their sheath, the pattern of breathing changing, and your head turns to, what I imagine, look first at the window and then at me. You are now awake, or near awake, too. It's pitch dark. Although I can't see the details of your face, I know your eyes are on me. "Sounds like a storm, my love, how strange! In the middle of a winter, too..." I brave the icy January embrace of my bedroom air, getting out of the cozy purple heaven, pull the corner of the curtain to see sheets of water pouring down the panes and lightening flowering across the black skies, breathtakingly magnificent in all its raw, untamed fury. So it is a storm, a winter thunderstorm, alright. Nothing is impossible. I return to my -- now our -- bed, already badly shivering, hug you from behind and shamelessly put my feet in between your legs to warm them. You giggle and gasp at the iciness I bring back, and my lips begin the nightly worship of you, your shoulders, your jawline and finally your mouth, while my hands do their own worship of every inch of skin on you. I can no longer pull away from that fountain of life that is you, can never pull away... Your breathing thickens and soon rasps underneath my lips, our sounds drowned in the furious elements unfolding outside. In love, so in love, nothing else matters, nothing. Only now, only you, only this winter thunderstorm.

Saturday, December 8, 2012

I can see you

Your daily life is your school, your temple and your religion.
- Kahlil Gibran

 I'm in my bed talking to a friend. It's dark, noone can see. Tears pour. Cleansed... Freed. Finally letting it all down, talking.

What if we are to live in a world where each and every one of our emotions was felt with the exact strength, nuance and accent of their original by others? Could we stand all that naked truth from everyone, all that barrage of direct feelings and images? Could we keep our sanity? Or would that finally bring peace because people will finally be able to see people for who and what exactly they -- we all are? Would that enable better communicattion and problems solved with maximum outcome for everyone involved? The most ideal world, even? Global citizenship, at last, where the humanity is one? Call me a dreamer, I am that.

Why is it so painful to feel? After all this time, why does it feel painful to feel? I wasn't ready, but I am ready now. To move ahead without fear, negation, rejection. 

What if I knew what lay ahead even before it all started? What if I willed it to happen, by the sheer energy of thought? What if that, after all, was taken away in an instant that brewed, bubbled in a lazy, slowed-down version of volcanic lava bubbles, for which I should've been ready, but wasn't? What if... There shouldn't be anymore whatifs, it's not about choice anymore. It's simply a reality of my feelings that I'm learning to accept. Call me a human, I am that. A unique world all of my own as unique as yours or theirs, or anyone's. Fascinating as anything anyone finds fasciation in.

I can see you. I do. I have, for longer than I admit to myself. 

Wednesday, December 5, 2012

утга учир, баяр хөөр, аз жаргал, тайтгарал, уйтгар гуниг, харуусал

Өөрчлөлт шаардлагатай бол хий. Үгүй бол өмнөөс чинь хийгдэнэ. Тэрний нэг жишээг өнөөдөр харж, мэдэрчээд ирлээ. Миний амьдралд өөрчлөлт хэрэгтэй байсан л, гэхдээ энэ олон хүмүүсийн амьдралд бас уу. Магад. Өнөөдөр 100% бар ЛГБТ бар байхаа больж, стрэйт эзэдтэй боллоо. Амьдралын маань дэндүү их инээд хөөртэй, гунигтай, гайхамшигтай, хааяадаа гутармаар өдрүүд ингээд дуусав. Шинээр амьдрах ёстой учир. Гэхдээ ямар их мэдрэмж үлдэж байна вэ. Маш их баярлалаа, бүх ЛГБТ болон ЛГБТ хүмүүсийн хүний эрхийг хүндэлж, хүн утгаар харьцдаг байсан стрэйт хүмүүс, нэг хүн бүрчлэн - танд баярлалаа! Нэг л та нарын гадна талд, хол олон жил явсаан, нэг л онолдсон хүн, ийш тийш тайлан бичиж, хүмүүс судалгаанд оролцсонгүй, өөрсдийнхөө эрхийн төлөө нэгдсэнгүй гэж гутарч, цухалдаж, бухимдсан хүн. Тэр үед хүн бүрийн амьдралын баяр жаргал, зовлон гунигийг нь хуваалцаж явах цаг завгүй, бас эхнэртэй хүн чинь тэр болгон гарах нь ч ховор, гэр ажил, гэр ажил, гэр ажил. Гэртээ очоод ЛГБТ асуудалтай холбоотой ажил, ажил, ажил. Гэхдээ хайртай хүнтэйгээ хамт байсан минь эргээд харахад хамгийн чухал байсан юм уу даа. Бүгдийг нь хуваагаад, илүү сайн чадацгаахаа хийнэ. Ярилцана. Бие биедээ санаа өгнө. Нэгийгээ сонсоно, тусгана. Хааяа ажлаа хийлгүй, өөрсөддөө амралт өгөх үедээ дэвэн дэлхийн зүйлсийг хамж ярьсаар, би түүний цэв цэнхэр нүдэнд нь ууссаар өдөр эхэлсэн яриа үүр цайлгасныг анзаарахгүй. "Хэзээ 4 болчив?" гэж гэнэт цаг харснаа гайхна. Хайртай хүн... Ганцхан хүнийг хайрлахын оронд маш олон хүнийг чин сэтгэлээсээ, голын голоосоо та нарыг харж чадсан учир харсан бүгдээ хайрласан арван гурван сар -- тасархай, гайхалтай, мартагдашгүй. Та нар байгаагүй бол би хэзээ ч өнөөдөртөө хүрэхгүй байсан. Эхнээсээ дуустал. 1997 оны 9-р сарын эхээр болсон тэр ЛГБТ эрхийн хуралд анхны илтгэгч болж, өмдөндөө чацгалан барин амьдралдаа анх удаа их олон огт танихгүй, Энэтхэгийн энд тэндээс ирсэн олон мэргэжлийн хүмүүсийн өмнө ЛГБТ хүмүүсийн зөрчигддөг эрх, үзэн ядалтаас үүдэлтэй гэмт хэргийн талаар илтгэл тавьж билээ. Чацгалан барин. Бусад орны туршлага, ойлголт, практик, яагаад Энэтхэгт мөн ийм хууль хэрэгтэй байгааг сонингуудаас цуглуулсан мэдээнүүдийг иш татаж байгаад тавьсан илтгэл. Манайхан яагаад ч юм намайг "Чи чаднаа" гээл эхний илтгэгч болгочдын. Би яахав, хоёрдугаар курсын мангар бацаан "За за" гээл, бүдүүн хадуун зүрхтэй. Ер нь хүмүүс намайг их хөөргөж, өөрийнхөө хүслээр бол хэзээ ч хийхийг хүсэхгүй, магад зүрхлэх ч үгүй зүйлсийг "Чи чаднаа" гэж хийлгэдэг байсан юм байна. Тэр телевизийн ажил байна, үүний тоонд хэхэх. Тэгээд ийм төрлийн сэдвээр Энэтхэгт анх удаа манай сургуулийн оюутнууд санаачилж зохион байгуулж байсан тэр хуралд ирсэн олон ЛГБТ хүмүүстэй танилцаж, ярилцаад нээх гоё бүрэн дүүрэн амьсгалж билээ. "I am just one of many!" Энгийн л гэдгээ, олны нэг гэдгээ л мэдрэх. Тэр мэдрэмжийг бусдад өгөхийг хүссэн. Дэндүү энгийн. Тэр мөчөөс хойш амьдрал минь бүхэлдээ ЛГБТ хүмүүстэй холбоотой ирж. 2000 оны 2-р сард Тавьланг үүсгэж байгуулалцаж байсан нэг залуутай танилцаж, сайн найз нөхөд болоод, хамтдаа хэсэг ажиллаж 95157015 гэж ижил хүйстэн хүмүүсийн итгэлийн утас ажиллуулцгаагаад, Ганданд оффислоод. Харамсалтай нь 2001 оноос хойш үйл ажиллагаа зогссон. Зөвхөн ХДХВ-ээр ажиллах ёстой л гэсэн шаардлагыг санхүүжүүлэгч байгууллага тавьсан, би ч тэр уулзалтанд нь очоогүй л. Гэхдээ тийм бодлогын асуудал байсан. Бид хүний эрхийн байгууллага учир зөвхөн ХДХВ-ээр ажиллахгүй, бусад асуудлаар ч бас ажиллана гэдгээ мэдэгдээд, цаашдын санхүүжилтгүй болоод зогсч байсан. Бас өмнөх жилийн тайлангаа хариуцах яамдуудад өгөөгүй билүү, юу билээ. Ямар ч байсан урам мохох дөхсөн. Гэхдээ тун удалгүй 2003 оны сүүлээр Астрея шударга ёсны төлөөх лесбиян сангаас Монголын эмэгтэйчүүдийн сангаар дамжиж санхүүжилт ирээд, МИЛК/Монголын лесбиян, бисексуал эмэгтэйчүүдийн мэдээлэл, олон нийтийн төв (англиар Mongolian Lesbian Infromation and Community Centre/MILC)-ийг 2004 оны 1 сараас ажиллуулав. Харамсалтай нь би тун удалгүй Япон явж суралцах болсон. Тэр хооронд МИЛК-ийг тодорхой цагдаагаас "Садар самуун сурталчилсан" гэж хэд хэдэн удаа утасдаж дарамталснаас болж МОНЭС ч "Та нар тусдаа төрийн бус байгууллага болж гарах хэрэгтэй" гээд, дараа дараагийн оролцооны арга дээр суурилж нөхцөл байдал, хэрэгцээг гаргасан судалгаа ч хийгдэхгүй байсаар төслүүд ч бичигдэлгүй санхүүжилтээ үргэлжлүүлж чадаагүй. Дахиад л санхүүжилт. ЛГБТ Төв, ЗЭМ, Хамтдаа, Дэмжих бүгд санхүүжилтгээс хамааралтай. Гэхдээ хамгийн бодит үйл ажиллагаа хийж чадаж байгаа байгууллагууд нь л санхүүжилттэй байгааг мартах учиргүй. Хамгийн бодит хэрэгцээг хангах бодит үйл ажиллагаа хийсэн нь. Юу, яаж. Тэрийг зөвхөн олон нийт дундаа орж, холилдож, хутгалдаж байж л мэднэ. Мэдэрнэ. Заримдаа ямар нэгэн зүйл хийж чадна, заримдаа чадахгүй. Хүн бүрийн нөхцөл байдал өөр. Гэхдээ л үндэс нь, үндэс нь... Яг ижилхэн: хүн. Энгийнээс энгийн зүйл. Хүнийг хүн утгаар нь харах. Олж харахад хайрлахгүй байхын аргагүй. Хүн бүрийн ертөнц өвөрмөц, дэндүү өвөрмөц. Эцсийн дүндээ би ЛГБТ хүмүүсгүйгээр хэзээ ч өнөөдөртөө хүрэхгүй байсан, хэзээ ч ийм итгэл төгс, хүчтэй явахгүй байсан гэдгээ хэлэх гээл нуршиж өгчээнаа хахаха. Эхнээсээ дуустал ЛГБТ хүмүүс миний амьдралын утга учир, баяр хөөр, аз жаргал, тайтгарал, уйтгар гуниг, харуусал байсан. Байсаар байх болно. Хэчнээн 100% хаагдсан ч миний сэтгэл зүрх та нартай, та нарын төлөө, бидний төлөө 1000% цохилсоор байх болно. Хайртай. Гэхдээ л... энэ өөрчлөлт надад л хэрэгтэй байсан болохоос... гэсэн асуулт л үлдлээ дээ.

Sunday, December 2, 2012

Happy birthday to myself :)

It's only an hour and a half till my birthday, physical, then on December 5 it'll be a year and a half since I began the hormone replacement therapy. Momentous year and a half, and an even better year, my 35th. I've certainly kept up my last resolution, to love myself more, and that's been awesome. In the process of listening to myself more and loving myself better, I made a discovery or two along the way. The past year was all about friendships, connections, digging deep into people and into myself, friendships fostered, souls touched, souls nurtured. Plus, the surgery number one was done, and to think I thought it would be years before I could afford that. Surgery number two: still haven't made up my mind when/where, still have a year and a half to deal with it, all in its good time. The end of January will also mark my last two years as a bachelor. Everything is as it should be. Peace, serenity and peace, again, are my modus operandi these days. No matter what, who, how. And this year's birthday resolution: to keep loving myself more, and to quit smoking. The month I spent in gym from mid-October to mid-November gave me glimpses of what I can do, so I want to continue working out, and smoking isn't really helpful. So happy birthday, Anaraa! I love you for everything you are and will be still! Happy 36th and happy year and a half, you, toddler :D

Crowdfunding!

As many of you know, we are doing an online crowdfunding for the first time in the history of the Centre, and it happens to be for the Equa...