Monday, February 4, 2013

өрөвч, уучламтгай...

тэнэг өрөвч, уучламтгай, яацарцан зөөлөн хүн бэ дээ, би. яагаад хүмүүсийг уучлаад, өнгөрөөгөөд байдаг юм бол. бүр ор тас сэтгэлдээ юм үлдээлгүй уучилчихсан байдаг нь бүр хачин. бүр мартчихсан байдаг юм байна. сонин хүн шүү. гэхдээ л экс бас арай дэндүү байсан байна. 2011 оны зуны бичлэгүүд аймаар түүх өгүүлж. би эксээ гуйсаар эх орных нь хөгжил судлалаараа толгой цохьдог сургуульд магистрт бүртгүүлүүлж, тэрээр сурч эхэлсэн нь 2009 он. төгссөн нь өнгөрсөн оны 12 сар. салсныхаа дараа ч өөрөө унтах оргүй, шилжилтээ эхэлчээд хоол унд сайн идэх ёстой байсан ч түүний сургалтынх нь төлбөрийг хийсээр, амьдрах мөнгө өгсөөр байсан учир өөрөө хоол унд муутайхан явж байхдаа зөвхөн "үйлийн үр гэж зүйл байдаг юм шүү" гэж хэлсний минь төлөө тэр яг ямар үйлдэл гаргасныг нь уншсан чинь дотор муухайрав. тэр хүлээн зөвшөөршгүй үйлдлүүдийнхээ төлөө надаас хэзээ ч уучлалт гуйгаагүй учир, сургуулиа төгсчөөд зүгээр л "чамд баярласан шүү" гэж хүн утгаар хэлчээгүй учир түүнтэй дахин нэг ч удаа холбогдохгүйгээр шийдэв. уучлах ёсгүй зүйлсийг хүн уучилж болохгүй учир...

3 comments:

  1. уучилж болохгүй гэдэг бодол чинь ч удахгүй мартагдана даа :)

    ReplyDelete

Бусдын эрхэд халдсан утга агуулга бүхий комментуудыг хэвлэхгүй болно.

put on a face

put on a face                      a brave face, a dead face put on a face and go. put on a face                       a kind face, a br...