Saturday, May 18, 2013

Theory number 26

When you feel the Now, not when you think you feel it, but when you really and truly feel it, there's nothing left but amazement, gratitude and release.

Monday, May 13, 2013

Historic day for LGBT in Mongolia

Today the National Human Rights Commission of Mongolia will present a number of issues for the deliberation by the Legal Standing Committee of the Parliament, among them LGBT issues for the first time in Mongolia. The LGBT Centre of Mongolia and the National Human Rights Commission of Mongolia had collaborated on the research last year, and the findings are being used as arguments for the Parliament. Another dream coming true, getting there, closer and closer to fruition. They tabled the issues two weeks ago, but hadn't gotten around to discussing the agenda, hopefully this time everything will be heard in a just manner, spurring the quicker enactment of the proposed legislation as well as amendments.

PS: Damn! Missing the deliberations because of the dress code for the Parliament (formal attire). Last two years I never got out of my jeans, didn't have a reason to as didn't spend any time anywhere with a strict dress code, so all I have left now are jeans. Need to go shopping at some point for some formal slacks + formal shoes, too.

Sunday, May 12, 2013

Өнгөрсний цуурай

Найз нөхөрлөлийн тэс өөр ойголттой С-д, Т-д.
Өнгөрснөөс цуурай ирэхээр яаж ирдэг гээч. Хүмүүсээр дамжиж. Бүх зүйл жинхэнэ авиа ч биш, эхнээсээ дуустал цуурай төдий зарим харилцаанууд байдаг. Эргээд тэр хүмүүсийг харахад тэр л "хөөрхөн" сөрөг бодлуудаар дүүрэн орон зайн цуурайгаа цуурайтуулсаар байдгийг мэдрэх сонин байв. Маш их хайртай байсан хүнээ өнөөдөр харав. Ямар нэгэн байдлаар "Хөөе, битгий янз бүрийн юм бодоод бай, чи найз хэвээр" гэж хэлэх гэсэн ч яагаад ч юм бүр яагаад ч эвлээгүй. Найз хэвээр бишдээ ч биш. Найз хэвээр л, миний хувьд. Учир нь найз гээд миний тодорхойлчихсон хүний нөхцөл байдал, мөн чанар, бодлын үйл явцыг нь би дэндүү сайн таньдаг, түүнийг нь ойлгодог, хайрладаг учир л энэ мэдрэмжийг найз нөхөрлөл гэж би боддог байх. Гэхдээ найз нөхөрлөлийн сэтгэл тэрхэн хүрээнээсээ хальж болдгийг би бас мэдсэн. Хальсныг нь би хүчлээд, хайраа тулгасан учир миний нэг найз нөхөрлөл дууссан. Уул нь найз нөхөрлөл дуусах ёсгүй ч найздаа дурлаад, түүнийгээ тулгавал чи өөрөө сайхан найз нөхөрлөлөө аллаа л гэсэн үг. Алчихсан. Алчихсантайгаа эвлэрээд, урагшлаад, өөр хүмүүсийг хайрлаад, мартагдаад бүх зүйл өнгөрсөн хойно ч тэр "найз" гэвч уучлаагүй байх нь, тэр уучлаагүй сэтгэл нь бүх байдлаар илрэх нь хамгийн хүнд юм байна шүү гэж. Цуурай цуурайдаа балиар огиудастай цуурайгаар мэдрэгдсэн гэж. Яалт ч үгүй уул нь хэзээ ч тэр найздаа муу зүйл хийж байгаагүй ч түүнийг газар дор оруулчихсан, бүр авслаад, булаад хаячихсан мэт, бүр хамгийн хайртай зүйлийг нь албаар эвдээд, сүйтгэчихсэн мэт... Өнгөрсөн өнгөрсөндөө үлдэхээс өөр яахав. Харамсалтай нь нэг үнэтэй нөхөрлөл минь хэзээ ч сэргэшгүйгээр дууссаныг өнөөдөр харав. Сайн сайхныг хүсээд үлдээхээс өөр яахав.

Saturday, May 11, 2013

Remember

For U.B.

Remember that you have to remember. Remember everything that does matter and remember everything that doesn't, to a lesser extent, with lesser meaning for reference's sake. Remember to remember people (and why they matter) and what they are to you for everyone you met you met for a reason, be it known or unknown to you then. Remember to remember that you're human, still, that no matter how much meditation you do, you're still a human being with all the humanly follies and triumphs. Remember that everything is transitory, remember the impermanence, remember the beauty of impermanence. Remember that even when everything passes, everything has taken place and so will continue to be in some quantum universe. Remember it's your choices that brought you here, now. Remember to make wiser choices. Remember to love yourself, first and foremost because all other love follows self-love. Remember to be honest. Remember to answer questions, not in your head and then to me, but to yourself, the echo of which I need to hear. Remember.

Thursday, May 9, 2013

Нэг ба түүнээс олон тал

Бүх зүйл хоёр ба түүнээс олон талтай. Ялангуяа хүмүүсийн харилцаа. Үүнийг мэддэггүй мэт зөвхөн нэг талыг харсан, мэдсэн, барьсан хүмүүс зөвхөн тэр талаа харсаар, барьсаар байгаа тохиолдолд юу ч, яаж ч хэлээд нэмэргүй. Ямар нэгэн зүйл хийгээд бүр ч нэмэргүй. Чимээгүйхэн урдаа байгаа, төлөвлөөд эхэлсэн нэг хоёр зүйлээ зундаа амжуулаад, намрын урь орох цагаар харсан зүгтээ тонилох. Оршихуйн мөн чанар минь амар амгалан, түүнийгээ эргэж олсон. Оршихуйн мөн чанар минь хайр. Түүнийгээ өмнө нь байгаагүй өөр өнцгөөс нээсэн, мэдэрсэн, хүрсэн, амьдарсан. Эдгээрээ дахин дагах. Нэг ба түүнээс олон тал гэснээс өнгөрсөн хоёр жил би нэг эгчийгээ хүний тооноос хассан байсан, блогтоо ч яагаад тэгсэн тухайгаа бичиж байсан. Олон удаа сэтгэлийг минь сэглэсэн үг хэлж, үйлдэл хийж байсанд нь, хамгийн эцэстээ экс эхнэрээсээ салаад явж байхад минь хэлсэн үгнээс нь болоод харьцахгүй байхаар шийдсэн, тэр нь ч их амар байсан. Харин Монголдоо ирээд олон жилийн дараа хүссэн хүсээгүй нэг дээвэр доор амьдрах орон зайгаа хуваалцахад "өөрөө өөртэйгөө шударга байдаггүй" гэх наддаа л хамгийн том нүгэл үйлдэгч маань төрөл арилжаад, ярьдаг зүйлсээ хэрэгжүүлэгч болсонд нь үхтлээ баярлав. Хүн өөрөө өөртэйгөө шударга байх нь хүмүүстэй шударга байхын эх болдог. Хүмүүстэй шударга байна гэдэг мөн тэднийг дээд цэгт нь хүндлэж байна гэсэн үг учир. Бүх зүйл нэг, хоёр ба түүнээс олон талтай... 

Tuesday, May 7, 2013

Home, etc.

Home. Finally. Although, of course, it's not really exactly my home. Mongolia is my home, but I've been homeless, kind of, for the last two years. Will be, for many more to come, for who you love is your home (if they love you back), and if I love noone, then do the math. Got the first preliminary check-up today - two interpretations: nothing is wrong (nothing is growing, no abnormalities that the doc could detect), or that everything is wrong (I don't understand why the ovaries are still functioning, why one is even ready to ovulate in a few days after nearly two years of the HRT). At least, it's not urgent. At least. The gyno I went to (because the LGBT Centre made an MOU with the organisation to provide sexual/reproductive healthcare services to the LBT people two years ago) refused to even see me "You're a guy, and this's a gynocological clinic". After 15 minutes of explaining to him who I was and why I was there, he finally agreed to do the check. I felt extremely exposed. One thing I loved about being out of Mongolia was my sense of anonimity and thus safety. After living for three months in a country where I didn't have to be scared of various elements following me, beating me up, or worse, where I, for the first time in years, relished the security, the safety even with a thin wooden door that anyone could've knocked out, both downstairs and to my apartment. I never felt unsafe. I wasn't apprehensive "Who's that dude who had followed for the last 5 minutes?!" preparing my mobile to dial the police, with my finger hovering above the push button, I wasn't  fearful "If I take the pup to pee now in the middle of the night, am I going to bump into haters?", wearing thick things around my torso in case they decide to stick it into me. I was just breathing. Living. Now that I am back, with every step I am falling back into that mode of apprehension, if not fear, if not downright panic. For one thing I realised how much stress this all brought into my life because the only way to experience the opposite was to get out of here and live outside for a while again.

Thursday, May 2, 2013

Кийто - сүүлийн бичлэг

Атлантагаас Сөүл хүртэл 14 цаг. Онгоцонд арван хэдэн цаг тасралтгүй юм бодсоор явах. Проекто Трансхенеро, Эли, Ана... Эквадор, юу, хаана, хэн. Дараа нь юу, хаана, хэн. Монголдоо очоод нэн даруй амжуулах зүйлсээ бодох, төлөвлөх, “гар хоосон” буцаагүйдээ баярлах, хажууд яваа нотны цаасуудаа тэвэрч, чихээ таглан өөртөө гинших солонгос хөгжимчин эсвэл хөгжмийн удирдаачийн болхид инээд хүрэх, өхөөрдөх. Өчигдрийн хилийн зурвас дээр ажиллаж байсан гей залуугийн тавьсан асуултуудыг санах, инээд хүрэх. Атлантагаас гарахдаа уншихаар аваад дунд нь оруулсан онолын физикч Мичио Какугийн шинэ ном болох 2100 он хүртэлх шинэчлэлүүдийн тухай уншиж мэдсэн зүйлсээ бодох. Сайны хажуугаар саар гэгчлэн саарын хажуугаар сүүлийн үед болоод байгаа сэтгэл хөдлөм хөөрхөн, сайн зүйлсийг санах, өхөөрдөн инээмсэглэх. Юу эс бодогдох. Эквадорт очиж амьдарсан гурван сар амжилтгүйн туйл байсан мэт боловч хамгийн чухал зүйл болох сэтгэлээ цэгцлэх ажлаа тэнд л очиж амжуулсан. Мартах, санах, цэгцлэх, ангилах, ялгах, эрэмбэлэх. Шууд утгаараа гар ба халаас сүүлийн үед байгаагүйгээр хоосон буцаж байгаа ч шууд бус утгаараа, сэтгэлээр баянаас илүү баян буцаж байна. Учир нь ганцаар өнгөрөөсөн гурван сар ихийг ойлгуулсан. Хамгийн чухал нь миний өөрийн тайван байдал гэдгийг биетээр дахин мэдэрсэн гурван сар. Тэгэхээр явсан ажил маань ор тас бүтээгүй биш, бүх зүйл ор хоосон өнгөрсөн биш, дэндүү их мөнгө үрсэн ч тэр л ганцаар байх орон зайнаас мэддэг байсан зүйлсээ дахин баталгаажуулах, эргэж санах, шинэ зүйлсийг ойлгох чухал үйл явц явагдсан. Итгэл гэдэг зүйлийн талаар бүрэн ойлгох, хүлээж авахаас өөр аргагүй байдалд орсон. Хүлээж авсан. Ойлгосон. Ямарваа зүйлийг хүлээж авахгүй бол тэр зүйлээ ойлготол дахин дахин тэр нөхцөлд ордог гэдэг. Хэчнээн удаа амьдралдаа ингэж итгэлээ бүрэн эвдүүлж байсан юм бэ дээ, тоолоод ч яахав, тархины эсийн гарз санагдах ч хангалттай тохиолдсон. Харин энэ болгоны цаана “яаж” л үлдээстэй. “Хаана”, “юу”, “хэзээ”-г мэдэх амархан, өөрийгөө л ажиглахад, бодол, үйлдлээ мэдэхэд, өөртэйгээ шударга байхад энэ гурав хангалттай ойлгомжтой болдог. Эдгээрийг ухах арга нь “яагаад”. “Яагаад”-аа ойлгосон цагт бүх зүйл эрт орой “хэзээ”-дээ, “юу”-ндаа хүрнэ. “Яаж” гэдэг л хамгийн барьцгүй нь байсаар байсан, одоо ч үлдэж байх шив дээ.

Crowdfunding!

As many of you know, we are doing an online crowdfunding for the first time in the history of the Centre, and it happens to be for the Equa...