Wednesday, October 16, 2013

[-] 2013, etc.

Over the weekend I got a 20-strong team of queer and straight people to join me on an adventure of sorts: a challenge to make a short movie within 48 hours. The 48 hours film festival is an annual short film festival organised in Mongolia since 2010, elsewhere from even before. The very first time I heard about it from one of the main organisers, Globe International, I was hooked on the idea of entering the festival just once, but never managed before this year. I'm obviously an amateur filmmaker, plus neither could I really boast a filmmaking experience except for what small experience I got writing a screenplay for a queer-themed movie past July, but I thought I could and should manage; after all this is a film festival for amateurs and professionals alike. The LGBT Centre paid the registration fee of 200 thousand, and off we went to make a queer-themed, whatever-genre-gets-alloted-to-us short film. I don't know how well exactly we managed, but the results of our team's effort, a short, science fiction movie called [-] 2013 was submitted on time to enter the competition, was screened yesterday at the Urguu cinema and will be screened again for the community tomorrow evening at Hanzo. It was an incredibly creative and interesting process, and, oh, tight. In terms of time, equipment, people, but loved the whole process and teammates!!! For sure, now that I have gone through this process, filmmaking, and perhaps, just perhaps, making a full feature or two is very appealing, but who knows when and how. Or if, ever. To top it off, last week has also been a very interesting one in terms of other matters, such as heart, finances, etc. But, all is well. Hope to leave for short visa trip over the weekend.

Tuesday, October 1, 2013

Homosexual desire in formerly straight-identified transmen

Sounds like a bloody treatise, doesn't it? Well, it's not; the following are just some personal observations I am making in relation to my own sexual drive and sexual desires post-transition. My hormonal replacement therapy that began in June 2011 has rendered me very much homosexually inclined, or, at the very least, very much sensually appreciative of men, the fact that was so completely alien to my nature, or what I thought my nature, that figuratively the jaws of my intellect dropped to the floor when I found myself in love with and lusting after a guy, half a year into my transition. It took a whole long while before I could claim it completely and fully, which was this year. Pre-transition: I always fell in love with women, so I presumed that after embarking on my transition, I would be just one of those countless straight men, albeit a man who had internalised experiences of women through his own life experience. (Again, how much biological essentialists would've agreed with me claiming the straight male identity since my whole life pre-transition I'd lived as a gender-queer butch, is another question. Regardless, despite the socio-cultural conditioning, I have always felt since the age of ten that God allowed for some awful mistake to take place by making me a woman. The emotional pain, the unpassing intrinsic belief that I was born in the wrong body haunted me my whole life. The funniest thing was that I'd always thought that most lesbians hated their bodies, too, like me, which turned out not to be true at all). Post-transition: oddly, all I see now are guys. Some friends think I must've been gay from the very beginning, but I honestly don't think so as I'd been a gynephiliac (someone who is attracted to women and femininity) 95% of my life, but in the past two years I found myself literally, day-by-day become an androphiliac (someone who is attracted to men and masculinity). The points of sexual desires pre- and post-transition are somewhat similar, especially as my sexual desires towards women and some effeminate men go: the main form of desire pre-transition was that of an aggressor in pursuit of physical and sexual possession and gratification. But that is not the main form of my sexual desire these days. Given, the LGBT communtiy in Mongolia is an extremely homogenous community sans much gender diversity, so even when I have tried to pursue my androphilia-fuelled lust, they often ended in zero success here. Perhaps, had it not been for these negative experiences, I might still be the aggressor in pursuit of possession... Or perhaps, that is not even it. Perhaps, because I was rejected a few times by cissexist gay guys who would've only been interested in me had I been born with something hanging between my legs, I had developed an incredible level of sexual insecurity that I no longer feel that I am the "it", the dude who can confidently pursue and get anyone I want. Or really, perhaps, it is not about that at all... Who knows why and how does a homosexual desire come about in formerly straight-identified transmen? What happens with our brains as our bodies change? Is our sexual orientation simply so embedded in our bodies/brains that when our bodies/brains change with hormonal transition, it also undergoes a change?!... But what about the dynamics of the sexual desires?

Бахархалын долоо хоног, хайрлах эрхийн хөдөлгөөний сонин сайхан, гэх мэт

Өнгөрсөн хагас сайнд "Мисс Бьютий" супер драг шоугаар дууссан Монголын анхны ЛГБТ Бахархалын долоо хоног үнэхээр олон зүйлийг харуулсан долоо хоног байв. ЛГБТ эрхийн хөдөлгөөн болон хөдөлгөөнийг бүрдүүлж буй төрийн бус байгууллагууд болох ЛГБТ Төв, ЗЭМ, Хамтдаа, Дэмжих болон эдгээрт харъяалагддаг байсан ба байгаа, эсвэл огт харъяалагдаггүй идэвхтэнүүдээс маш сайн, сайхан зүйлсийг олж харсан энэ богинохон долоо хоног нь угтаа нэг их богинохон ч биш, ЛГБТ хүмүүст шууд болон шууд бус хамааралтай үйл ажиллагаа албан ёсоор, байнга явагдаж ирсэн бүтэн 10 жилийг тоймлосон, дүгнэсэн, ирээдүйг төлөвлөсөн, урагш харсан үйл ажиллагаануудын цогц болов. Хамгийн чухал нь ЛГБТ хүмүүст хамааралтай асуудлаар ажилладаг төрийн бус байгууллагууд маань иргэний нийгмийн хөгжлийнхөө жамаар хөгжиж, чадавхжиж, мэргэшиж эхэлж буй нь миний хувьд олж харсан хамгийн том сэтгэл хөдлөм, бахдам зүйл байсан. Үнэндээ ЭБЭ асуудалруу ердөө ордоггүй, зөвхөн "ЛГБТ хүмүүс" гэсэн ангиллын цогцод нь гей болон бисексуал эрчүүдийн асуудлыг "гаднаас" нь хардаг байсан миний хувьд шилжилтийнхээ дараа яалт ч үгүй дотроос нь харах ёстой болоод, хараад, мэдрээд гей залуусаараа маш их бахархах сэтгэл төрснийг нуухгүй. Алдаж, онож, уйлж, хайлж, уухайлж, урамшсан энэ 10 жилээс бэлгийн цөөнх эрчүүдтэй ажилладаг байгууллагууд маань эхнээсээ мэргэшиж эхлэх ёстойгоо ойлгоод, цаашид нарийн зохион байгуулалттайгаар хөдлөж эхлэхээ "ЭБЭ 10 жил" хурал дээр хэлэлцэв. ЛГБТ Төв албан ёсны гэрчилгээгээ аваад, байнгын үйл ажиллагаатай болсноос хойш 4 насныхаа ойтой дөнгөж энэ 12 сард золгох ч, Монголын ЛГБТ хүмүүсийн хувьд эрх зүйн хүрээнд томоохон амжилтуудтай байсны хамгийн том нь 2013 оны 7-р сарын 3-ны өдөр батлагдсан УИХ-ын тогтоол байв. Хэлэлцүүлэг, яриа гэх мэт дээр хүмүүстэй ярьж байхад хариуцлагатай, төлөөллийг хангасан, ЛГБТ асуудлаар ажилладаг төрийн бус байгуулагууддаа чиглэл өгч байдаг ЛГБТ конгрессийг байгуулах санал хүртэл явж байсан гээд бодохоор, иргэний нийгэм гэдэг тухайн бүхэл нийгмийнхээ тусгал нь болдог гээд бодохоор бид Монголд ЛГБТ эрхийн хөдөлгөөний шинэ үе, шинэ түвшинг харж байна гэж хэлэхээс өөр аргагүй. Иргэний нийгмийн хөдөлгөөн боловсрох, хүчээ авах нь магад тухайн хөдөлгөөн хэр ардчилсан байгаатай, тухайн хөдөлгөөний манлайлагчид хэр оролцоо болон төлөөллийг хангах дээр анхаарал тавьж байгаатай шууд холбоотой гэж би боддог. 10 жилийн дараа л үнэхээр "БИД, ЛГБТ" гэсэн нэгдмэл сэтгэл оюуны дуудлагатай ажиллаж эхэлж байгааг, одоо л жинхэнэ нэгдмэл байр сууринаас мэргэшин хөдлөснөөрөө өнөөдөр хүрсэн амжилтаас илүү үсрэнгүй том том амжилт гаргах цаг хугацаа маш ойрыг олж харсан. Хамгийн чухал нь хайрлах эрхийн төлөө энэ хөдөлгөөнд шинэ залуу үеийн идэвхтэнүүд маань ямар оролцоотой байгааг хараад мөн их бахархсандаа. Өөрийнхөө хэн гэдгийг өөртөө бүрэн хүлээн зөвшөөрч, өөрийнхөө лесбиян, гей, бисексуал, омнисексуал, транс гэдгээрээ хүмүүсээс айж, нуугдаж биш, харин бахархан амьдарч буй бүх залуу үеийнхнээрээ би бахархсан. Та нарын төлөө л энэ эрхийн хөдөлгөөн явж, явагдаж байгаа юм шүү дээ, хойч үе минь. Гээд бас ярьвал олон л сайхан юм байгаа ч, жоохон нуршихаа болихоор шийдсэн учир ингээд энэ бичлэгийг дуусгая :D PS: Нээрээ өчигдөр орой ФБ-ээс ЗЭМ-д олооон жил санхүүгийн ажилтан хийсэн Янжаа эгч өчигдөр нас барсныг сонсч элэг эмтэрсэн. Ум маани бадме хум.

Crowdfunding!

As many of you know, we are doing an online crowdfunding for the first time in the history of the Centre, and it happens to be for the Equa...