Wednesday, March 8, 2017

ГЭР АМЬ / DOMESTIC

2017 оны 7-р сарын сүүлээр хэвлэлтээс гарах "Амьдрал, хайр, эрх чөлөө: дэлхийн шилдэг ЛГБТ яруу найргийн антологи"-д багтсан


Карл Филлипс

Өглөө жорлонд баангаа
Өргөрөг уртраг бүгдийг судлаад л
Намайг эндээс дагуулж явмаар байгаа
Майями, Франкония, Канкун гэх мэт
Өөр өөр хотын нэрсийг орилоход чинь би

“Тэр надад хайртай юу? Үгүй юу?” гэх мэт
Тэнэг бодлуудаас өөр зүйл бодож чаддаггүй нь
Миний буруу юу? Үгүй л болов уу.
Зарим өглөө тэвэрт чинь сэрэхдээ
Энэ л гар, энэ л хуруунуудад би

Өөрийгөө ахин дахин өгснөө санадгаас ялгаагүй.
Өөр биш энэ л хуруу, энэ л гаруудтай
Хөгширнө гэсэн үг үү гэж би боддог.
Өчигдөр кафед хоёул суухдаа магад ганцаар,
Хол газар үхнэ дээ гэж бодсоноо санав.

Зүрх минь хэт их кофе, тамхиндаа дэлссээр
Хацар минь ширээний хүйтэн чулуун дээр,
Харин таазнаас хувь заяаг зөгнөх мэт
Сэнс удаанаар дээр минь эргэх биз, тэгэхэд.

Хагас хүссэн тавилангийн нэг хэсэг нь.
Тийм ч муу үхэл биш дэг. Хэлье гээд дандаа л
Мартдаг эсвэл больдог эсвэл байнга хэлдэг
Тэр л зүйлсийн нэг нь гэж би бодсон.

Өглөө бүр нэг янзаар хэт чангаар хайртайгаа
Хэлдэггүйтэй адил. Усаа таттал чинь хүлээгээд
Усны урсгал байшингаар урсаад
Үер болох цагт би хайртайгаа шивнэдэг.

Удалгүй шатаар чи бууж ирнэ.
Удахгүй бүх дэлхий минь,
Ертөнц дээр хүсдэг бүгд - чи минь - бууж ирнэ.

Орчуулсан Н. Анараа

***

DOMESTIC
Carl Philipps

If, when studying road atlases
while taking, as you call it, your
morning dump, you shout down to
me names like Miami City, Franconia,
Cancún, as places for you to take
me to from here, can I help it if

all I can think is things that are
stupid, like he loves me he loves me
not? I don’t think so. No more
than, some mornings, waking to your
hands around me, and remembering
these are the fingers, the hands I’ve

over and over given myself to, I can
stop myself from wondering does that
mean they’re the same I’ll grow
old with. Yesterday, in the café I
keep meaning to show you, I thought
this is how I’ll die maybe, alone,

somewhere too far away from wherever
you are then, my heart racing from
espresso and too many cigarettes,
my head down on the table’s cool
marble, and the ceiling fan turning
slowly above me, like fortune, the

part of fortune that’s half-wished-
for only—it did not seem the worst
way. I thought this is another of
those things I’m always forgetting
to tell you, or don’t choose to
tell you, or I tell you but only

in the same way, each morning, I
keep myself from saying too loud I
love you until the moment you flush
the toilet, then I say it, when the
rumble of water running down through
the house could mean anything: flood,

your feet descending the stairs any
moment; any moment the whole world,
all I want of the world, coming down.

No comments:

Post a Comment

Бусдын эрхэд халдсан утга агуулга бүхий комментуудыг хэвлэхгүй болно.

put on a face

put on a face                      a brave face, a dead face put on a face and go. put on a face                       a kind face, a br...