Friday, July 14, 2017

ДАЛАЙН ЭРГИЙН ИМПРОВИЗАЦ | SEASIDE IMPROVISATION

Рийчард Сайкэн

Хоёр гараа аваад би чамд өгөх ч гарыг минь чи
                                                           хүсэхгүй байгаа тул би буцааж аваад
                буруу газарт, буруу шуун дээрээ тэднийг бэхлэнэ. Хашаанд харанхуй,
шохойдсон хананы хажууд улаан лооль,
                                                ширээн дээрх ном Испаний тухай,
                                                                                         цонхнуудыг будаж, тас хаасан.
Өнөө шөнө чи цасан титэмт хотуудын тухай
                бодоход чинь цонхоор шувуудыг харан тоолох мэт
                                                                                                 чамайг би ширтэнэ.                          
                                           Чи аз жаргалыг хүссэн. Үүнд чамайг буруутгашгүй ч,
баяр хөөрийн тухай тасралтгүй чалчих ам тэнэг мэт сонсогдох ч,
        хэл л дээ,
чи энэ болгонд хайртай, чи зовоогүй гэж хэл дээ.
                                               Чи тооцоолсоор, асуудал үүсэхийг хүлээсээр.
                 Далайн эргийн хотхон. Цахилгаан хашаа.
Шохойгоор тойрог зур. Үл тасрах гэрлэн гурвалжинд
                  зогсож байна гэж төсөөл. Бууж өгөхөө төсөөл. Хэнд ч хэрэггүйгээ төсөөл.
Зам дээрх чулуу цай арай болоогүйг хэлнэ.
                  Гар дахь чулуу хэн нэгэн ууртай байгааг илтгэнэ. Доторх чулуу чинь
ёроолдоо арай ч хүрээгүй.


Орчуулсан Н. Анараа


***


By Richard Siken

I take off my hands and I give them to you but you don't
                                                                        want them, so I take them back
               and put them on the wrong way, the wrong wrists. The yard is dark,
the tomatoes are next to the whitewashed wall,
                                               the book on the table is about Spain,
                                                                                          the windows are painted shut.
Tonight you're thinking of the cities under crowns
               of snow and I stare at you like I am looking through a window,
                                                                                            counting birds.
                                               You wanted happiness, I can't blame you for that,
and maybe a mouth sounds idiotic when it blathers on about joy
        but tell me
you love this, tell me you're not miserable.
                                               You do the math, you expect the trouble.
                The seaside town. The electric fence.
Draw a circle with a piece of chalk. Imagine standing in a constant cone
                                          of light. Imagine surrender. Imagine being useless.
A stone on the path means the tea's not ready,
                 a stone in the hand means somebody's angry, the stone inside you still
hasn't hit the bottom.


No comments:

Post a Comment

Бусдын эрхэд халдсан утга агуулга бүхий комментуудыг хэвлэхгүй болно.

Beyond compulsions

Beyond compulsions of the present that are rooted, still, forever, in the past, I know not of,  myself or any. Always the past, that space ...